Archive for the ‘Warschau’ category

’t Is gedaan

30 juni 2008

Dertig juni, het is zover. Binnen ettelijke uren sta ik met mijn voeten weer op Belgische bodem, tijd voor een kleine afsluitende post dus. De zakken liggen gepakt achter me, ik vrees ditmaal voor overgewicht, hopelijk biedt de glimlach en het dragen van de winterjas soelaas.

Het is mooi geweest, zeker qua tripjes ben ik verwend geweest. Laten we stellen dat dit mijn langste vakantie ooit was. Qua vakken mocht het net dat tikkeltje meer zijn, maar ik mag niet klagen, nu kon ik tenminste volledig voor de reizen gaan, je leert andere dingen weet je wel.

En om nog even snel een update te geven van die tripjes. Er zat de laatste weken nog een gecombineerde nationale-parken-excursie in. Bialowieza werd nogmaals bezocht, Biebrza werd voor het eerst verkend. In mijn Oekrainevakantie beleefde ik dolle avonturen in L’viv en Kiev. En sinds eergisteren ben ik terug van de ecologische stage in Biebrza weer i.s.m. de UA. Der valt een pak over te vertellen, maar dat kan ik evengoed vertellen als ik jou, trouwe lezer, tegenkom in levende lijve!

Na een kleine 5 maanden dacht ik je wel te vertellen dat ik Polen kende, maar ik kan hier geen al te krasse uitspraken doen. Slechts een tweetal weken geleden kwam ik erachter dat de Poolse auto’s altijd met hun lichten aan rijden. Welke verschillen heb ik dan nog niet opgemerkt, vraag ik me dan af…

Goed, ik wou nog wat meer schrijven, maar mijn tijd blijkt te beperkt om een volledige blogpost af te werken, den deze gaat zodadelijk bus 148 richting luchthaven nemen. Do widzenia Polska!

UPDATE: Deze foto geeft mezelf als langharig monster weer, enkele dagen na mijn thuiskomst, ondertussen ben ik weer gewoon mijn herkenbare zelf geworden: een kortharig monster!

’t Is weer lang geleden…

22 mei 2008

…dat ik hier iets heb neergepoot, tijd om de hoogtepunten van een dikke 3 zomerse weken uit de doeken te doen.

Weekend numer jeden: Gdansk en omstreken, was een weekend van records. Ik zal proberen jullie niet al te hard te vervelen met culturele details, vandaar even kort. Gdansk had een prachtig oud stadscentrum, met onder andere de grootste bakstenen kerk ter wereld. Verder werd hier ook het typisch Poolse Solidarność-museum bezocht.
Sopot, het tweede deel van de Trójmiasto (Driestad) had dan weer de langste houten pier in Europa ter beschikking. Blijkbaar een echte toeristische attractie.
Op onze laatste dag in het Noorden van Polen namen we de Russische trein richting Калининград (Kaliningrad), we stapten echter af in Malbork, de droom om te sporen naar Rusland moest ik dus al vrij snel laten varen. Het kasteel Marienburg in Malbork bleek echter ook de moeite, en was tevens het grootste gotische kasteel in baksteen ter wereld.
Het was een erg leuk en gezellig weekend, ondanks het sombere weer. Verder nog noemenswaardig is het feit dat ik voor’t eerst ne Vlaming die leefde in Polen ben tegengekomen op het strand tussen Gdansk en Sopot. Veel kans ook dat dit het eerste en laatste Vlaamse individu is dat ik hier zal tegenkomen, tenzij ik hier natuurlijk naar de vernissage van Luc Tuymans’ expositie ga, wie weet.

Weekend numer dwa: Ursynalia, een deel van de befaamde Poolse Juwenalia, oftewel het feest van de studenten. Ursynalia, omdat onze campus in Ursynow ligt, was een fantastisch rockfestival met nationale en ook internationale artiesten. Het was prachtig dat er echt op de wei naast de dormitories een megapodium en een massa volk stond. Twee grote stromen werden waargenomen, één van het bier dat rijkelijk vloeide en een andere stroom van mensen die al crowdsurfend om de x aantal seconden door de security guards vooraan het podium opgevangen werden. Het was geslaagd.

Weekend numer trzy: Białowieża National Park was een schitterend stukje échte natuur. Het Białowieżawoud is een van de oudst bewaarde oerbossen, heerlijk om er door te lopen, zeker als je van het pad afwijkt. Bizons hebben we niet in’t wild gezien, zijn verse vlaai wel. Nog positief aan deze trip was dat ik enorm veel heb bijgeleerd (respect voor de prof en zijn netwerk!), en dat het met Poolse studenten was, ’t was zeker en vast de moeite!

Intussen wordt er hier ook tussen de trips door wat gewerkt voor’t school, en worden de eerste Goodbye-parties ingezet. Het besef komt dat 30 juni er sneller zal zijn dan gewild, en dan ben ik nog een van de laatsten die vertrekt.

Sfeer Gelinkt aan Goei Weer

30 april 2008

Twee weken geleden vrijdag kreeg ik Belgisch bezoek, en niet het minste. Lynn zou komen voor een dagje, en als surprise bracht die Sophie mee. Tweewerf hoera dus! Heel erg vreemd trouwens om nog eens een dagje Vlaams te klappen, maar ’t was heel erg leuk, ik heb er van genoten. Ze brachten tevens wierook, mirre, een laptop en de zon mee. Die laatste kwam er, jammer genoeg voor hen, pas daags na hun vertrek door, maar hield verdorie wel aan tot gisterenavond, zoiets biedt uiteraard mooie perspectieven. Een zoobezoek (waar voor je geld!), of ontdek-nieuwe-stadsdelen-ervaringen bijvoorbeeld. Het Joods kerkhof bleek echt de moeite. Bij gebrek aan fotografisch materiaal beschrijf ik het even kort. Beeld je een bos in, met daartussen halfgebroken schots en scheve grafstenen, de natuur overwint echt het kerkhof, dat zo de sfeer krijgt van een cliché-horrormovie (uiteraard nog nooit zo’n film gezien), maar dan bij klaarlichte dag.
Met het warme weer kwam ook de eerste barbecue, heerlijk, die typische SGGW-sfeer die hier hangt. Bij benadering is die beschrijfbaar als iets tussen de sfeer op een festival, op een scoutskamp en die van in The Bronx in New York (uiteraard nog nooit geweest). In elk geval heerlijk vertoeven hier op de campus!

Ondertussen komen er a volonté aanbiedingen binnen van mensen die tondeuses blijken te bezitten. Dus misschien gaat het haar er toch nog af. Het zal in elk geval iets voor na Gdansk zijn, alwaar ik vanaf morgen zal citytrippen.

Gelukkige verjaardag kaWouter!

National Erasmus Meeting

16 april 2008

Vorig weekend was het dolle pret: een 150-tal gelukkige Erasmussers in Polen mochten zich naar het Toruń begeven, de stad van peperkoek en Nicolaus Copernicus. Dit weekend werd niet enkel gevuld met sightseeing in de wondermooie stad, ik geef even een opsomming:

  • – party
  • – trip naar het etnografisch museum van Sierpc, het lokale Bokrijk
  • – enkele lezingen, de ene al interessanter dan de andere
  • – Pools eten (hier dient vermeld te worden dat de Poolse catering rondreed met een wagen uit Sint-Niklaas, commentaar van de smalende cateringman: “Auto Flandern”)
  • – kampvuur
  • – Toruniaanse cafés bezoeken
  • – peperkoek maken
  • – socializen met nog meer nationaliteiten

Enfin, twas wederom een geslaagd weekend. Bleek dat er ook andere Belgen aanwezig waren, eentje die zelfs bijna perfect Vlaams sprak. Nu, vlot communiceren in’t Nederlands bleek geen al te gemakkelijke opgave. Het was echter wel volledig mijn schuld: steeds schakelde ik automatisch over in het Engels, dat bleek gemakkelijker voor mij. Hetzelfde overkwam me in Boedapest toen ik met nen Hollander probeerde klappen. Ik denk dat het te maken heeft met dat ik te AN probeerde te praten, want met schrijven heb ik allesbehalve problemen. Nu was ik wel blij dat ik nog eens mijn Vlaams kon gebruiken, al heeft de Waalse nogal veel “Spreek Vlaams alstublieft” moeten zeggen, ’t was grappig! Mijn Engels is er hier qua vlotheid echt wel op verbeterd, en ik krijg er dan ook mooie complimenten over. Ne Zweed vond bijvoorbeeld dat ik precies Amerikaans was, maar het mooiste van al was de prof die vroeg of ik uit Groot-Brittanië kwam. En een van de eerste weken dat ik hier vertoefde werd ik gevraagd door ne Pool of ik zijn Engelse huistaak niet kon nalezen, dit alles met de gedachte dat ik in ’t laatste jaar van de Humaniora nog gedelibereerd ben voor mijn Engels, een contrast om van te genieten!

Vanuit België klinken er nogal wat kreten om bij deze Erasmusgelegenheid toch maar eindelijk mijn haar eens te laten groeien, iedereen vraagt zich immers af hoe mijn kapsel er eigenlijk uit zou zien als ik het laat groeien. Aangezien ik Poolse kappers niet vertrouw, is er best de mogelijkheid dat mijn haar tot en met 30 juni onaangeroerd blijft. Tijd dus om geld in te zetten op den deze zijn kapsel. Hoe lang zal mijn haar zijn bij terugkomst, en zal het altijd rechtop blijven groeien, of is er een bepaalde lengte waarbij mijn kapsel plots gaat platliggen? Vragen om over na te denken me dunkt, laat jouw gedachte weten in een reactie op dit bericht! Momenteel is mijn haar zo’n 40 millimeter lang en vertoont het een vreemd reliëf na het opstaan, dat voor de gehele dag blijft als ik mijn haar niet was.

En nu we het toch over keratine hebben kunnen we naadloos overgaan tot de kunst van het nagelknippen. Lukasz, de kamergenoot, kan dan wel zeggen dat hij het vies vindt dat ik een maand mijn tanden niet poets, hij is zelf geen haar beter. Gisteren stond hij daar plots met een nagelnieuwe nagelknipper in de aanslag (beeld je trouwens maar eens in hoe bedreigend dat overkomt), waarop hij me vroeg waarop de nagels eigenlijk heen vlogen wanneer je ze knipte. Voor ik kon bedenken dat zijn fysica toch wel erg moeilijk moest zijn, maakte hij me duidelijk dat hij al 15 jaar actief nagelbijter was en dat hij een nieuw leven ging beginnen, ik heb hem dan ook met plezier advies gegeven, en hij heeft het er levend van afgebracht.

Hoe zou het eigenlijk zijn met “de Pool”?

1 april 2008

Om wat van mijn indrukken uit het dagdagelijkse leven hier met jullie te delen, zal ik deze blogpost wat mogelijke eigenschappen van de Polen (al dan niet op clichés gebaseerd) in vraag stellen. Opgepast: subjectieve inhoud!

Zijn de Polen…

…stevige drinkers? Zeker weten, al blijkt dat niet voor iedereen te gelden. De vodka is hier in elk geval gegeerd goed, en pintjes worden hier al voor 12u ’s ochtends opengetrokken. Ook heb ik ergens gelezen dat vele huwelijken naar de knoppen zouden geholpen worden door alcoholproblemen, al ben ik vergeten of deze problemen nu voor 1/2 of 1/3 van de echtscheidingen verantwoordelijk waren. Details, details,…

…behulpzaam? Ik had het er al over in mijn eerste post hier: elke random Pool op straat is aanspreekbaar en probeert je duizend dingen te vertellen van zodra je te kennen geeft dat je ook maar een beetje Pools kan spreken. Waarna je uiteraard steevast “nie rozumiem” (ik versta het niet) of “nie movie po polsku” (ik spreek geen pools, wat overigens een lastige tegenspraak is) op elke zin moet antwoorden.

…milieubewust? Allesbehalve! Aan de zakskes in de supermarkt valt snel te wennen, maar dat de kamergenoot echt alles in ene zak smijt was toch even aanpassen, ook al zijn er elders glasbollen te vinden. En toen ik vorige week na een kwartier doorhad dat het douchegeluid bij nader inzien toch geen douchegeluid leek te zijn en ik polshoogte ging nemen in de badkamer, bleek dat de buren een fles vodka probeerden te koelen met behulp van niet echt zo koud stromend kraantjeswater. Er zijn zuinigere methoden denk ik dan.

…arm? Moeilijke vraag, ik ben er nog steeds niet uit. Langs de ene kant is dit een grootstad, en heb je er dus per definitie wel armoede, maar ik vind het al bij al toch heel goed meevallen precies. Veel daklozen heb ik hier nog niet gespot, zeker niet in vergelijking met wat ik zag in Wenen en vooral in Boedapest. Je hebt hier natuurlijk wel het verschijnsel van de blikvissers, die ook “tewerkgestelligd” zijn op de campus. Blijkbaar kan je geld krijgen voor het inleveren van blikjes (toch recyclage dus!), en daar zijn dan een paar figuren die daar gebruik van maken. “Grappige” anekdote die hier bij verteld moet worden is dat Lukasz al een keer afval gekeild heeft op zo’n man die in de afvalcontainer aan’t werk was.

…solidair? Ok ik geef toe, het is er maar met de haren bijgesleurd, maar ik moest nog een activiteit van zondag hier uit de doeken doen. Voor het koninklijk paleis werd hier een benefietconcert gehouden om Wit-Rusland te bevrijden van het juk van het oude Sovjetunie. Voordien wist ik niets over Wit-Rusland, maar het zou bekendstaan om de laatste dictatuur van Europa waar de Russische invloed nog geldt. Dit thema bleek zondag eens te meer te leven bij de Polen, vergelijk het concert qua omvang met dat van de Amnesty International concerten op de Groenplaats. Meer info, klik hier!

Indien je meer van zulke al dan niet clichématige eigenschappen wil weten, reageren maar!

Tevens nog leuk wereldnieuws over onze goede vriend Jelle, hoofdleider van Chiro Koka. Chiro Koka zit heden ten dage ergens in Bovec, maar gisterennacht bleken ze verdwaald in de bergen, lees het GVA-artikel hier of een artikel met beeld -en geluidsfragment hier. Ze zijn er goed van afgekomen, dus er mag al eens mee gelachen worden. Een goede tip voor volgende keer: vraag de Scouts mee om de kaart te lezen, zo vermijd je lastige situaties! 87 – 0 voor de Scouts Jelle, en dat wederom door een owngoal 😉

De vakantie zit er op

30 maart 2008

Mijn paasvakantie zit er op, Boedapest en Wenen zijn bezocht, en het was de moeite. Ondanks het winteroffensief in Centraal-Europa (ooit al een sneeuwend onweer meegemaakt?) was het een geslaagde trip, vooral Boedapest werd erg gesmaakt door mij. Ook Szentendre, een klein toeristisch dorpje op een boogscheut van Boedapest werd mooi bevonden, al eindigde het hier lichtjes in mineur voor me en vooral voor mijn fototoestel, die momenteel bang zijn reparatie opwacht. Toen de temperaturen op de tweede avond niet ver boven het vriespunt uitkwamen, hebben we de thermische baden getest. Heerlijk vertoeven in dampend water van 37 graden celsius met uitzicht op historisch decor.
Wenen is dan weer eerder de stad voor de prinsen op het witte paard, en ook meer toeristisch dan Boedapest. In elk geval zeker en vast ook de moeite, al blijft Boedapest de topper.

Wat een slecht idee trouwens om op een Paaszondag thuis te komen. Er liep bijna geen kat rond in Warschau City en bij het aankomen op de campus leek het wel alsof ik alleen op de wereld was. Een uitgelezen moment dus om te ontdekken dat je koelkast toch niet meer al te veel lekkers herbergt.

Vrijdag had ik een eerste field trip. Veel inhoud was er niet, maar het was toch erg plezant. Hoewel er nog sneeuw lag (handig om de handen te wassen) was het de warmste dag tot nog toe, en dat maakte het erg aangenaam om boompjes te planten met de prof. Door mijn toedoen is het bos weer zo’n 100 bomen rijker. Als afsluiter werden er dan nog worsten boven ’t vuur gebraden, een geslaagde dag dus.

Palmzondag en tandhygiëne

17 maart 2008

In tijden dat ik me afvraag of ik nu eigenlijk nog wel katholiek ben en nu Koenie mijn Joods geloof tijdelijk overgenomen heeft, ben ik deze zondag in alle vrijheid de folklore van het dorpje Łowicz gaan ervaren. Als je het volk zag dat aanwezig was bij de traditionele ceremonie, bleek al gauw dat dit echt het feest voor de hele gemeenschap was, het leek trouwens of we de enige toeristen aanwezig waren. Afgezien van de folklore bleek er bitter weinig te beleven in deze stad. We hebben onze dag dan maar verder gevuld met het zien van het ongecensureerde Polen, en cafézitten uiteraard.

Aangezien ook ik belang hecht aan tandhygiëne heb ik vandaag voor het eerst ik hier ben mijn tanden gepoetst. Ik was mijn tandenborstel namelijk thuis vergeten, en vandaag heb ik dan maar een tandenborstel gekocht, met als bonus tandpasta (onder het mom van: ineens tegoei dan maar). Het gaf in elk geval een fris gevoel na een dikke maand met een dood vogeltje in mijn bakkes rondgelopen te hebben.

Ik probeer mijn foto’s af en toe te updaten, al slaag ik daar niet altijd even goed in. Indien je dus meer en sneller foto’s wil zien van mijn Erasmustrip, dan kan ik je die van Marie-Pierre aanraden, de andere Belgische die meestal dezelfde tripjes als ik maakt. Vooral haar “Hommage aan de Fiat Polski” is de moeite. Deze auto komt in de buurt van de Matti zijne Mini, of is misschien zelfs nog kleiner!

Verder vertrek ik binnen enkele uurtjes op vakantie naar Boedapest en Wenen, welverdiende ontspanning uiteraard, want van al dat trippen hier word je moe natuurlijk 😉