Terreinwerk

Tijd om nog eens iets te schrijven is het inderdaad, maar vanzelfsprekend is dat niet als “werken op slechtwerkend internet” pas ergens onderaan de activiteitenladder bengelt. In elk geval heb ik er al één terreinsessie opzitten, op 31 kilometer van Kisangani. De condities zijn daar ietwat harder dan ik dacht. Stroom, kraantjeswater en gsm-bereik had ik inderdaad niet verwacht, maar het eten in de brousse steekt me op den duur toch wat tegen. Mijn eerste sessie was in het dorpje Bambae, alwaar het verkeer bestond uit tonnen voorbijfietsende maniokwortels en maiskolven, af en toe een motor en een handvol Zuid-Afrikaanse diamantzoekers in auto’s. Het wegvangstwerk verliep al bij al betrekkelijk vlot, al zal de volgende keer ongetwijfeld nog vlotter gaan. Ik werk samen met een toffe thesisstudent van hier op de universiteit en ook een technieker die ik voorlopig ook liever niet inruil.

Als ons werk  er in de late namiddag opzit, gaan we met zijn allen bowlen of naar de cinema, of ook weer niet, er rest ons niets anders dan te relaxen, wat te kaarten en een beker palmwijn te drinken. Best wel gezellig. De voorlaatste dag werd dat gezellige moment eventjes bruusk verstoord door een dief die gevangen werd. Als het anders zo rustige dorpje plots overvallen wordt door een menigte locals die rond een dief staan die zweepslagen van de militairen krijgt, dan is de zin om verder te kaarten evenwel snel verdwenen. Dat ging trouwens ook niet, want de dorpschef was mijne stylo komen lenen voor langdurige tijd, om een verslag op te maken van de feiten.

Morgen trek ik er opnieuw op uit voor een nieuwe 6-daagse terreinsessie. Hopelijk kan ik jullie binnenkort laten weten hoe die geweest is.

Explore posts in the same categories: Congo